ROMALILARA MEKTUP

(Tanrı’nın Kayra İlkesi)

 

Önsöz

Birinci yüzyılda her yere dağılmış inanlılar topluluklarını ve topluluk liderlerini eğitmek, yüreklendirmek ve Mesih bağlılığında bağdaştırmak için genç kilise topluluklarına Tanrı esinlemesiyle yazılan mektupları okuruz İncil’de. Toplamı yirmi bir olan bu mektupların ana konusu Tanrı katında kişinin nasıl doğruluğa erişebileceği, bağlıların nasıl eğitileceği, toplulukların ne yolda yönetileceğidir. Bunlardan on üçünü yazmak için Tanrı haberci Pavlos’u seçti ve esinledi.

 

Önemi çok yüksek olan Romalılar Mektubu 58 yılında Pavlos’un üçüncü haber gezisi sırasında Korintos kentinden yazıldı. Mektup iki önemli kesime ayrılır: ÖĞRETİ (Bölüm 1-11), UYGULAMA (Bölüm 12-16). Ana konu insanın günahlılığıdır; İsa Mesih’e iman ederek doğrulukla donatılmak, Kutsal Ruh’la dolup Tanrı’yı hoşnut eden yaşamı yaşamaktır.

 

İlk kesimde karşımıza insanla ilgili üç konu çıkıyor: 1- Evrensel Suçluluk (1-3), 2- Kişisel Günahlılık (7:15-24); 3- Tanrısal Egemenlik (9:7-18). Mektubun ana konusu 1:16-17’de açıklanmaktadır. Eski Antlaşma’dan gelen bu köklü gerçek (bkz. Habakkuk 2:4). Galatyalılar’a Mektup 3:11 ve İbraniler’e Mektup 10:38’de de konu edilmekte, tanrıbilim öğretisinin temeli olarak belirtilmektedir.

 

Bu yazı şöylece özetlenebilir:

I.                   Herkes doğrulukla donatılmaya gereksinimli 1:1-3:20.

II.                Suçluluk kesindir, doğruluk kayrayladır 3:21-5:11.

III.             Adem’le birlik, Mesih’le birlik 5:12-7:25.

IV.              Tanrı tasarılarının bütünlenmesi 8:1-9:5.

V.                 Egemen Tanrı isteği uyarınca seçilenler 9:6-11:36.

VI.              Mesih’e imanın uygulanışı 12:1-16:27.

 

Özel Açıklama 1-7

Mesih İsa’nın uşağı, haberci[1] olmaya çağrılan, Tanrı’nın Sevinç Getirici Haberi’ni yaymaya atanan Pavlos’tan. ²Tanrı’nın peygamberleri aracılığıyla Kutsal Yazılar’da önceden vaat ettiği Sevinç Getirici Haber. ³Bu Haber O’nun Oğlu Mesih’e ilişkindir. O, beden açısından Davut soyundan doğan, ⁴kutsallık ruhu açısından ölüler arasından dirilerek güçlülükle Tanrı Oğlu belirlenen Rabbimiz İsa Mesih’tir.

 ⁵O’nun aracılığıyla kayra ve habercilik görevini aldık. O’nun adının yayılması için bütün uluslar arasında iman buyruğuna uymayı tanıtalım diye.. ⁶Sizler de bunların arasında İsa Mesih’in çağrılılarısınız. ⁷Roma’da bulunan hepiniz, Tanrı’nın sevdikleri, kutsal yaşam çağrılıları.. Sizlere Babamız Tanrı’dan ve Rab İsa Mesih’ten kayra ve esenlik gelsin.

 

Dua ve Teşekkür 8-12

 ⁸En başta, hepiniz için İsa Mesih aracılığıyla Tanrıma teşekkür sunarım. Çünkü imanınız tüm dünyada yayılıyor. ⁹Oğlu’nun Sevinç Getirici Haberi’nde canla başla kendisine ruhsal hizmet sunduğum Tanrı tanığımdır: Hiç ara vermeden sizleri anıyorum. ¹⁰Tanrı isteğiyle yakın dönemde bir yoldan yanınıza gelebilmek için sürekli dua ediyorum. ¹¹Bu isteğimin nedeni sizleri özlemiş olmamdır. Destek bulasınız diye sizlere ruhsal bir bağış sağlamak istiyorum. ¹²Öyle ki, siz de ben de imanımızda birbirimizi karşılıklı yüreklendirelim.

 

Özel Bilgi 13-15

 ¹³Kardeşlerim, sizleri bilgisiz bırakmak istemem. Kaç kez yanınıza gelmeyi tasarladım ama şu ana dek engellendim. Öteki uluslar arasında olduğu gibi sizin aranızda da ürün toplamayı amaçladım. ¹⁴Yunanlılar’a* da Barbarlar’a da, akıllılara da aklı kıt olanlara da borçluyum. ¹⁵Bu nedenle Roma’da bulunan sizlere de Sevinç Getirici Haber’i müjdelemek için sabırsızlanıyorum.

 

Sevinç Getirici Haber’in Yeterliliği 16,17

 ¹⁶Çünkü, Sevinç Getirici Haber’e bağlılığımdan utanç duymuyorum. Çünkü her iman edene kurtuluş sağlayan Tanrı gücüdür; ilkin Yahudi’ye hem de Yunanlı’ya. ¹⁷Çünkü Tanrı’nın insanı doğruluğa iletmesi Sevinç Getirici Haber’de açıklanır. İmana dayanan, imana ulaştıran doğruluktur bu. Tıpkı yazılı olduğu gibi, ‘Doğru kişi imanla yaşayacaktır.’

 

DOĞRULUĞA GENEL GEREKSİNİM

 

İnsanlığın Suçluluğu 18-32

 ¹⁸Kötü tutumlarıyla gerçeğe set çeken insanların tüm tanrısaymazlığına ve kötülüğüne karşı Tanrı’nın öfkesi gökten açıklanır. ¹⁹Çünkü Tanrı’ya ilişkin ne varsa onlara belirgindir; Tanrı bunu onlara açıklamıştır.

 ²⁰O’nun göze görünmeyen nitelikleri –başlangıcı sonu olmayan gücü ve tanrılığı– dünyanın yaratılmasından bu yana yapılan işlerden anlaşılmakta ve açık açık görülmektedir. Öyle ki, hiç özürleri olmasın. ²¹Çünkü Tanrı’yı bilmelerine karşın, O’nu ne Tanrı olarak yücelttiler, ne de teşekkür sundular. Tam tersine, tasarılarında boş savlara kapıldılar ve anlayıştan yoksun akılları kapkaranlık oldu. ²²Bilgelik taslarken akılsızlığa sürüklendiler. ²³Ölümsüz Tanrı’nın yüceliğini ölümlü insanla, kuşlarla, dört ayaklı yaratıklarla ve sürüngenlere benzer canlılarla değiştirdiler.

 ²⁴Bu nedenle, Tanrı onları yüreklerinin tutkusunda iğrençliğe teslim etti. Bu işlerle kendi aralarında bedenleri aşağılansın diye. ²⁵Onlar Tanrı’nın gerçeğini yalanla değiştirdiler; Yaratan’dan çok yaratığa tapındılar, ona hizmet sundular. Tanrı çağlar boyunca kutlansın. Amin.

 ²⁶Bunun için Tanrı onları edepsizlikle ilgili utandırıcı isteklere teslim etti. Kadınları, doğal ilişkiyi doğala ters düşen ilişkiye dönüştürdüler. ²⁷Bunun gibi erkekleri de kadınla doğal ilişkiyi bırakıp isteklenmelerinde birbirlerini özleyerek yanıp tutuştular. Erkekler erkeklerle utanmazlık ettiler ve sapıklıklarına yaraşan karşılığı kendi varlıklarında buldular.

 ²⁸Tanrı’yı bilme aşamasına gelmeyi onaylamadıklarından, Tanrı onları uygunsuz işler yapmaları için onaylanmayan düşünceye teslim etti. ²⁹Onların varlığında her tür bozukluk, aşağılık, açgözlülük, kötülük doldu taştı. Kincilik, adam öldürücülük, kavgacılık, düzenbazlık, bayağılık onları tepeden tırnağa dek sardı. Dedikoducular, ³⁰başkalarını çekiştirenler, Tanrı’yı yerden yere vuranlar, onu bunu aşağı görenler, büyüklenenler, övünenler, uygunsuz işler düzenleyenler, ana baba sözü dinlemeyenler, ³¹düşüncesizler, sözünde durmayanlar, sevgi nedir bilmeyenler, sevecenlikten yoksun kişiler. ³²Bu işleri yapanlara ölüm yaraşır diyen Tanrı’nın hak yargısını bilmelerine karşın, bunları salt yapmakla yetinmezler, üstelik yapanları da onaylarlar.

 

Tanrı’nın Yansız Yargılaması 1-11

Bu nedenle ey yargı yürüten insan! Kim olursan ol hiç özrün yok. Çünkü başkasına yargı yürüttüğün konuda kendine karşı yargı yürütmektesin. Çünkü yargı yürüten sen, aynı işleri uygulamaktasın. ²Bunları yapanlara karşı Tanrı yargılamasının gerçek kapsamında uygulandığını biliyoruz. ³Bunları yapanlara karşı yargı yürüten, öte yandan aynısını kendisi yapan insan! Tanrı yargılamasından kaçıp kurtulacağını mı sanıyorsun sen? ⁴O’nun iyi yürekliliğinin, cezayı erteleyişinin, katlanışının ululuğunu mu küçümsüyorsun? Tanrı’nın iyi yürekliliğinin seni günahtan dönmeye yönelttiğini bilmezlikten mi geliyorsun?

 ⁵Doğruluğa dayanan Tanrı yargılamasının evrene açıklanacağı öfkeli yargılama gününde, katılığına ve günahtan dönmeye yanaşmayan yüreğine yaraşır biçimde, kendine karşı öfke biriktiriyorsun sen. ⁶Tanrı herkese işlerine göre karşılık verecektir. ⁷Sabırla, yararlı işlerle yücelik, onur ve kalıcılık arayanlara sonsuz yaşam; ⁸öte yandan sürtüşmecilere, gerçeğe sırt çevirip düşüklüğü kucaklayanlara öfke ve kızgınlık uygulanacak. ⁹Kötülük işleyen herkes acı ve üzüntü çekecek: İlkin Yahudi hem de Yunanlı. ¹⁰Öte yandan yararlı işler yapan herkese yücelik, onur ve esenlik gelecek; ilkin Yahudi’ye, hem de Yunanlı’ya. ¹¹Çünkü Tanrı insanlar arasında ayrım gözetmez.

 

Tanrı Yargılaması Saptanacaktır 12-16

 ¹²Ruhsal yasayı bilmeden günah işleyenlerin tümü* ruhsal yasa öneme alınmaksızın mahvolacak. Ruhsal yasa kapsamında günah işleyenlerin tümü de ruhsal yasa yoluyla yargılanacak. ¹³Çünkü Tanrı katında doğru kişiler ruhsal yasanın duyucuları değildir. Tersine, doğrulukla donatılanlar ruhsal yasanın uygulayıcılarıdır. ¹⁴Çünkü ruhsal yasaya sahip olmayan uluslar[2], ruhsal yasaya ilişkin gerekleri kendiliklerinden uyguladıklarında, ruhsal yasaya sahip olmamalarına karşın, kendi kendilerine yasa görevi görürler. ¹⁵Bu insanlar tutumlarıyla, ruhsal yasaca[3] buyrulanların öz yüreklerinde yazılı olduğunu gösterirler. Vicdanları kendileriyle birlikte tanıklık eder. Birbiriyle çelişen düşünceleriyse ya onları suçlar ya da savunur. ¹⁶Tanrı insanların yaşamındaki gizli kapaklı sorunları O Gün İsa Mesih aracılığıyla yargılar. Benim Sevinç Getirici Haberim uyarınca uygular bunu.

 

Ruhsal Yasayı Bilenlerin Yargılanması 17-24

 ¹⁷Gelelim sana Yahudi adını taşıyana, ruhsal yasaya güvenene, Tanrı’yı bilmekle övünene, ¹⁸ruhsal yasanın ışığında eğitildiğinden O’nun isteğini tanıyana, üstün değerleri onaylayana. ¹⁹Görmeyenlerin yöneticisi olduğuna güven besleyene, karanlıkta yürüyenlere ışık verene, ²⁰akılsızların eğitmenine, bilgisizlerin öğretmenine. Ruhsal yasada bilgi ve gerçeğin özüne sahip olana. ²¹Başkasına öğreten sen, kendine öğretmez misin? Çalmamak konusunda sözü yayan sen, kendin çalar mısın? ²²Evlilik dışı cinsel bağlantıya girme diyen sen, evlilik dışı cinsel bağlantıya girer misin? Yalancı tanrılardan iğrenen sen, tapınak yağmacılığı eder misin*? ²³Ruhsal yasayla övünen sen, ruhsal yasaya karşı suç işleyerek Tanrı’yı yermektesin. ²⁴Kitap’ta yazılı olduğu gibi, ‘Çünkü Tanrı’nın adı uluslar arasında sizin yüzünüzden kötülenmektedir.’

 

Yüzeysel Bilgi mi, Yüreksel Uygulama mı? 25-29

 ²⁵Eğer ruhsal yasayı uyguluyorsan, sünnet gerçekten yararlıdır. Ama ruhsal yasaya karşı suç işleyen biriysen, sünnetli olman sünnetsizlikle eşit tutulur. ²⁶Çünkü ruhsal yasanın kurallarını uygulayan sünnetsiz kişinin sünnetsizliği sünnetlilik sayılmaz mı?

 ²⁷Öyleyse, bedence sünnetsiz olan ama ruhsal yasayı uygulayan birey, Kitap’ta yazılanları bilmene ve sünnetli olmana karşın, ruhsal yasa önünde suç işleyen seni yargılayacaktır. ²⁸Çünkü kişi ne dıştan öyle görünmekle Yahudi olabilir, ne de bedence dıştan sünnetli görünmekle sünnetli olabilir. ²⁹Tam tersine, gerçek Yahudi iç yaşamda böyle davranan, yüreği sünnet edilmiş insandır. Yasa’da yazılanlarla değil, ruhla yöneltilendir. Onun övgüsü insanlardan değil, Tanrı’dandır.

 

Her Durumda Doğru Olan Tanrı 1-8

Öyleyse, Yahudiler’in taşıdığı özellik nedir? Ya da sünnetliliğin yararı ne olabilir? ²Her bakımdan çoktur. Her şeyden önce, Tanrı sözleri Yahudiler’e emanet edilmiştir. ³İçlerinden bazıları güvenilmezliğe kaydıysa ne olmuş? Onların güvenilmezliği Tanrı’nın güvenilirliğini geçersiz mi kılar? Hiçbir zaman! ⁴Herkes yalancı olsa bile, Tanrı gerçek olmalı. Kitap’ta yazılı olduğu gibi:

 “Böylece sözlerinde doğru çıkasın.

 Yargıya oturduğunda üstünlüğünü kanıtlayasın.”

 ⁵Ama eğer kötülüğümüz Tanrı adaletini tanıtlıyorsa, buna ne demeli? Yoksa öfkeli yargısını uygulayan Tanrı adaletsiz mi davranıyor? (İnsansal görüşle söz söylüyorum.) ⁶Hiçbir zaman! Böyle olsaydı, Tanrı dünyayı nasıl yargılayabilirdi?

 ⁷Ama eğer benim yalancılığımdan ötürü, Tanrı’nın gerçekliği O’nun yüceliği yararına bollukla artıyorsa, niçin şu ana dek bir günahlı durumunda yargılanıyorum? ⁸Buna göre, “Kötülük yapalım ki bundan iyilik çıksın” diye mi sav yürüteceğiz? Bazı kimseler böyle asılsız sözler ettiğimizi ileri sürerek bize kara çalıyor. Bunları yayanlar hak ettikleri kapsamda yargılanacaktır.

 

Her Can Doğruluktan Yoksundur 9-20

 ⁹Öyleyse, biz Yahudiler ötekilerden üstün kişiler miyiz? Kesinlikle hayır! Çünkü bütün insanların –Yahudiler’in de, ulusların da– günah egemenliğinde bulunduğunu daha önce kanıtladık.

 ¹⁰Kitap’ta yazılı olduğu gibi:

 “Doğru olan yok, tek kişi bile..

 ¹¹Anlayışla davranan yok,

 Tanrı’yı arayan yok.

 ¹²Tümü yolu sapıttı, toplamı yararsız oldu.

 İyilik yapan yok, tek kişi bile.

 ¹³Boğazları açık gömüttür,

 Dilleriyle kandırırlar.

 Dudaklarının altında engerek zehiri var.

 ¹⁴Ağızları ilenme ve acı sözle taşar.

 ¹⁵Ayakları kan dökmeye koşar.

 ¹⁶Geçtikleri yollar yıkım ve dert dolu.

 ¹⁷Bilmezler barış yolunu.

 ¹⁸Yok gözlerinde Tanrı korkusu.”

 ¹⁹Şimdi biliyoruz ki, ruhsal yasada söylenen her şey yasa altında bulunan kişilere söylenmiştir; her ağız kapansın ve tüm dünya Tanrı önünde suçlansın diye. ²⁰Çünkü hiçbir insan ruhsal yasada sıralanan uygulamalarla Tanrı katında doğrulukla donatılmayacaktır. Çünkü ruhsal yasa bireyi ancak günahı bilme kavramına getirir.

 

Doğruluk Yolu Tektir 21-31

 ²¹Ama şimdi ruhsal yasa olmaksızın Tanrı’nın insanı doğruluğa eriştirmesi belirmiştir; hem ruhsal yasanın hem de peygamberlerin tanıklığı budur. ²²İsa Mesih’e iman yoluyla iman aşamasına varanların tümünü Tanrı’nın doğruluğa eriştirmesidir bu. Çünkü hiçbir ayrım yoktur. ²³Çünkü tümü günah işledi ve Tanrı’nın yüceliğinden yoksun kalmaktadır. ²⁴Onlar karşılık ödemeksizin Tanrı’nın kayrasından yararlanarak, Mesih İsa’da sağlanan kurtulmalık aracılığıyla doğrulukla donatılırlar. ²⁵Tanrı İsa’yı –kanına iman edenlerin benimsemesi için– günahları gideren bağışlamalık olarak sundu. Bu, Tanrı adaletinin kesinlikle açıklanması içindi. Çünkü daha önce işlenmiş günahlara göz yumarak cezayı ertelemişti. ²⁶Böyle davranmasının nedeni, adaletinin şimdiki dönemde açıklanması içindir: Hem kendi doğruluğu, hem de İsa’ya iman edeni doğrulukla donattığı kanıtlansın diye..

 ²⁷Öyleyse övünmek nerede kalıyor? Dışlanıyor. Hangi ilke uyarınca oluyor bu dışlama? Yasa’da buyrulan işler nedeniyle mi? Hayır, iman ilkesi uyarınca. ²⁸Çünkü insan ruhsal yasada sıralanan işler olmaksızın, salt iman ederek doğrulukla donatılır düşüncesi üzerinde duruyoruz.

 ²⁹Yoksa Tanrı yalnız Yahudiler’in Tanrısı mı? Ulusların da Tanrısı değil mi? Hiç kuşkusuz ulusların da Tanrısı’dır. ³⁰Tanrı bir olduğuna göre sünnetlileri de, sünnetsizleri de imanlarından ötürü doğrulukla donatacak. ³¹Bu ne demektir? İman yoluyla ruhsal yasayı geçersiz mi kılıyoruz? Hiçbir zaman! Tam tersine, ruhsal yasayı pekiştiriyoruz.

 

İbrahim Doğruluğunu Nasıl Sağlayabildi? 1-8

Öyleyse, atamız İbrahim’in beden açısından yararı ne olmuştur? diye sorabiliriz. ²Eğer İbrahim yaptığı işlerden ötürü doğrulukla donatıldıysa, övünmek için bir dayanağı vardır; ama Tanrı doğrultusunda değil. ³Çünkü Kutsal Yazı ne buyuruyor?

 “İbrahim Tanrı’ya iman etti

 ve bu ona doğruluk sayıldı.”

 ⁴İş yapana yaraşan karşılık armağan niteliğinde değil, ücret yükümlülüğünde hesaplanır. ⁵Buna karşı, tanrısaymazı doğrulukla donatan Tanrı’ya iman edenin imanı doğruluk yerine sayılır; yaptığı işler değil. ⁶Nasıl ki Davut da, Tanrı’nın işler olmaksızın doğru saydığı insana özgü mutluluğu şöyle anlatır:

  ⁷“Ne mutlu kötülükleri bağışlanan, günahları örtülen kişilere!

 ⁸Ne mutlu Rab’bin kendisine günah saymadığı insana!”

 

İbrahim’in Doğruluğu: Sünnetsiz Durumdayken 9-12

 ⁹Öyleyse bu mutluluk yalnız sünnetlileri mi, yoksa sünneti olmayanları da mı kapsar? Çünkü İbrahim’in imanı kendisine doğruluk yerine sayıldı diyoruz. ¹⁰Nasıl oldu da bu böyle sayıldı? Sünnet olduktan sonra mı, yoksa sünnetsiz durumdayken mi? Hayır. Sünnet olduktan sonra değil tam tersine, sünnetsiz durumdayken sayıldı. ¹¹İbrahim daha sünnetsizken, sünnet simgesini imandan doğan doğruluğun mührü olarak aldı; sünnetsiz olmalarına karşın iman edenlerin tümüne ruhsal baba olsun diye. Böylelikle onlara da doğruluk sayılması amaçlandı. ¹²Bunun yanı sıra sünnetlilere de baba oldu o. Salt sünnetli oldukları için değil, babamız İbrahim’in sünnetsizken taşımakta olduğu imanın izlerinde yürüdükleri için.

 

İbrahim’in Doğruluğu: Ruhsal Yasadan Önce 13-17

 ¹³İbrahim’e ya da soyuna, dünyanın mirasçıları olma vaadi ruhsal yasa aracılığıyla değil, imandan doğan doğruluk aracılığıyla sağlandı. ¹⁴Çünkü ruhsal yasa uyarınca yaşayanlar Tanrı’dan miras alsaydı iman boşa çıkar, vaat da geçersiz olurdu. ¹⁵Çünkü ruhsal yasa tanrısal öfkeye neden olur. Oysa ruhsal yasanın olmadığı yerde suç da yoktur.

 ¹⁶Bu nedenle tüm İbrahim soyuna kayra aracılığıyla sağlanması için, vaat imana dayanmaktadır; yalnız ruhsal yasaya bağlı olanlara değil, İbrahim’in imanına bağlı olanlara da. Çünkü o hepimizin ruhsal babasıdır. ¹⁷Kitap’ta yazılmış olduğu gibi: “Seni birçok ulusun babası kıldım.” İbrahim ölüleri yaşama kavuşturan, var olmayanı var eden Tanrı’nın önünde iman etti.

 

İman Edenlerin Parlak Örneği: İbrahim 18-25

 ¹⁸İbrahim umutsuzluğa karşın umutla birçok ulusun babası olacağına iman etti. Yazılı olduğu gibi: “Senin soyun böyle olacaktır.” ¹⁹Bedeninin ölü denebilecek durumunu –yaklaşık yüz yaşındaydı– ve Sarah’nın çocuk doğuramayacak durumda olduğunu düşündüğünde imanı sarsılmadı. ²⁰Tanrı’nın vaadi konusunda imansızlık edip kuşkuya düşmedi. Tam tersine, imanda güçlenerek Tanrı’ya yücelik sundu. ²¹O’nun vaat ettiğini uygulamaya da gücü yettiğine kesinlikle güvendi. ²²Bu nedenle, imanı kendisine doğruluk olarak sayıldı.

 ²³Kaldı ki, ‘kendisine sayıldı’ sözleri yalnız İbrahim için yazılmış değildir. ²⁴Bu sözler bizler için de yazılmıştır. Rabbimiz İsa’yı ölüler arasından diriltene iman eden bizler için de iman doğruluk sayılacaktır. ²⁵İsa, bizim suçlarımız için ölüme teslim edildi ve doğruluğumuz için ölümden dirildi.

 

Mesih’e İman Edenin Doğruluğu 1-11

 Bu nedenle, iman sonucu doğrulukla donatılmış olarak, Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı’nın önünde barış gönencindeyiz. ²İman ederek içinde bulunduğumuz bu kayraya O’nun aracılığıyla girme hakkına kavuştuk. Kavuşacağımız Tanrı yüceliğinin umuduyla da övünç duyuyoruz. ³Üstelik acılarımızda bile övünç duyuyoruz. Çünkü acının sabrı oluşturduğunu biliyoruz. ⁴Sabır, denenmeden geçildiğini gösterir, denenme de umudu oluşturur. ⁵Bu umut utanç getirmez. Çünkü Tanrı’nın sevgisi bizlere verilen Kutsal Ruh aracılığıyla yüreklerimizde dolup taşmaktadır.

 ⁶Çünkü biz daha güçten yoksunken, gerekli dönemde Mesih tanrısaymazlar yerine öldü. ⁷Doğru kişi yerine başka birinin ölmesini düşünmek güçtür. Yararlı insanın yerine belki başka biri ölme yürekliliğini gösterebilir. ⁸Ama biz daha günahlıyken Mesih bizim yerimize öldü. Tanrı bize sevgisini bununla kanıtlıyor. ⁹İsa’nın kanı aracılığıyla şu anda doğrulukla donatılmışsak, O’nun aracılığıyla Tanrı’nın gelecek olan öfkeli yargısından kurtuluş bulacağımız daha da kesindir. ¹⁰Biz düşmanken Oğlu’nun ölümü aracılığıyla Tanrı’yla barıştırıldığımız göz önünde tutulsun. Ama barıştırılmış ortamda Mesih’in yaşamı aracılığıyla kurtuluş bulacağımız daha da kesindir. ¹¹Hem yalnız bu kadar da değil. Rab’bimiz İsa Mesih aracılığıyla Tanrı bağlılığında övünç duymaktayız. O’nun aracılığıyla şimdi barışsal kayrayla donatıldık.

 

Günahın Sonucu, Tanrı’nın Armağanı 12-19

 ¹²Bu nedenle bir tek insan yüzünden günah nasıl dünyaya girdiyse, günah yüzünden de ölüm dünyaya girdi. Böylece bütün insanları ölüm biçip geçti. Çünkü tümü günah işledi. ¹³Ruhsal yasa verilmeden önce de günah dünyadaydı. Ne var ki, ruhsal yasanın bulunmadığı yerde günah öneme alınmaz. ¹⁴Ama ölüm Adem’in gününden Musa’nın gününe dek egemenliğini sürdürmüştür. Adem benzeri suçluluk sınırını aşarak günah işlememiş olanlar üzerinde de..

 Adem gelişi beklenen kişinin bir betimidir. ¹⁵Ne var ki, tanrısal bağış Adem’in suç işlemesine benzemez. Çünkü eğer bir tek kişinin suç işlemesiyle bunca insana ölüm yargısı geldiyse, Tanrı kayrasının ve armağanının bunca kişi yararına bollukla dağıtılması daha da kesindir. Buysa bir tek insanın –İsa Mesih’in– kayrasıyla oldu.

 ¹⁶Tanrısal armağan o tek kişinin günahına koşut değildir. Çünkü bir tek insanın suçu sonucunda saptanan yargı suçlu çıkarılma oldu. Tanrısal bağış ise bunun tersine, bir sürü suçtan sonra doğru çıkarılmayı sağladı. ¹⁷Suçun bir tek insan tarafından işlenerek ölüm egemenliğini getirdiği ve bunun o tek kişi aracılığıyla bütünlendiği önümüzdedir. Ama kayra bolluğunu ve doğruluk armağanını alanların, bir tek kişi –İsa Mesih– aracılığıyla yaşamda egemenlik sürecekleri daha da kesindir.

 ¹⁸Demek ki, bir tek insanın suçluluğu yüzünden suçlu çıkarılma nasıl bütün insanları içerdiyse, buna koşut olarak bir tek insanın doğru çıkarma eylemiyle yaşam doğruluğu bütün insanları kapsamıştır. ¹⁹Çünkü bir tek insanın buyruğa uymazlığıyla nasıl birçokları günahlı kılınmışsa, buna koşut olarak bir tek insanın buyruğa uymasıyla da birçokları doğru kılınacaktır.

 

Kayranın Ruhsal Yasaya Üstünlüğü 20,21

 ²⁰Ruhsal yasa suçluluğun artması için araya girdi. Ama günahın arttığı yerde kayra da her ölçüyü aşan bir artışla çoğaldı. ²¹Öyle ki, günah nasıl ölüm yoluyla egemenlik sürdüyse, Rab’bimiz İsa Mesih aracılığıyla sonsuz yaşamı getiren kayra da doğrulukla egemenlik sürsün.

 

GÜNAH SORUNU

 

Mesih’in Ölümüyle Sağlanan Üstünlük 1-11

Öyleyse ne diyeceğiz? Kayra çoğalsın diye günah işlemeyi sürdürecek miyiz? ²Hiçbir zaman! Günaha karşı ölmüş olan bizler bundan böyle nasıl günah içinde yaşayabiliriz? ³Yoksa Mesih İsa’yla bir olmaya vaftiz edilen bizlerin, O’nun ölümüyle bir olmaya vaftiz edildiğimizi bilmiyor musunuz? ⁴Çünkü vaftiz yoluyla O’nunla birlikte ölüme gömüldük. Öyle ki, Baba’nın görkemli gücüyle Mesih nasıl ölüler arasından dirildiyse, biz de günlerimizi yepyeni bir yaşamda geçirebilelim.

 ⁵Çünkü ölümünün benzerliğinde O’nunla birleştiysek, dirilişinin benzerliğinde de birleşmemiz doğaldır. ⁶Eski insan benliğimizin O’nunla birlikte çarmıha çakıldığını biliyoruz; günah tutsaklığındaki beden ortadan kaldırılsın, bundan böyle günaha tutsaklık etmeyelim diye. ⁷Çünkü ölmüş kişi günahtan özgür kılınmıştır. ⁸Eğer Mesih’le birlikte öldüysek, O’nunla birlikte yaşayacağımıza da imanımız vardır.

 ⁹Mesih’in ölüler arasından dirilmiş olduğunu ve yeniden ölmeyeceğini biliyoruz. Artık O’nun üzerinde ölümün egemenliği kalmamıştır. ¹⁰Öldüğü ölüm, sadece bir kez olmak üzere günaha karşı ölümdü; şimdi yaşadığı yaşamı ise Tanrı için yaşıyor. ¹¹Tıpkı bunun gibi, sizler de kendinizi günah karşısında ölü, Mesih İsa bağlılığında Tanrı karşısında diri kişiler sayın.

 

Mesih’in Dirilişi: Özgürlüğün Kanıtı 12-14

 ¹²Bundan böyle günah ölümlü bedeninizde egemenlik kurmasın; öyle ki, bedenin tutkularına uymayasınız. ¹³Ne de bedeninizin parçalarını kötülük araçları olarak günaha sunun. Bunun yerine, ölüler arasından yaşama kavuşmuş kişiler olarak kendinizi Tanrı’ya sunun. Bedeninizin parçalarını da doğruluk araçları niteliğinde Tanrı’ya yararlı kılın. ¹⁴Çünkü günah sizlere egemen kesilmeyecektir. Çünkü ruhsal yasa altında değil, kayra altındasınız.

 

Mesih İnanlısı: Doğruluk Tutsağı 15-23

 ¹⁵Öyleyse, ruhsal yasa altında olmayıp kayra altında olduğumuz için günah mı işleyelim? Hiçbir zaman! ¹⁶Bilmiyor musunuz ki, kimin buyruğuna uymak amacıyla kendinizi uşak olarak sunarsanız, buyruğuna uyduğunuz efendinin uşağı olursunuz; ya ölüme sürükleyen günahın, ya da doğruluğa ulaştıran söz dinleyiciliğin.. ¹⁷Ama Tanrı’ya şükürler olsun. Çünkü bir vakitler günahın uşağı olan sizler, artık teslim olduğunuz öğretiye gönülden boyun eğmiş bulunuyorsunuz.

 ¹⁸Günahtan özgür kılınarak doğruluğun uşakları oldunuz. ¹⁹Doğal yapınızın güçsüzlüğü yüzünden, insansal ölçüler uyarınca konuşuyorum: Bir vakitler bedeninizin parçalarını nasıl iğrençliğe, bir kötülükten öbür kötülüğe uşak olarak sundunuzsa, şimdi de kutsallığa yükselten doğruluğun uşakları olarak sunun. ²⁰Çünkü günahın uşağıyken, doğruluktan özgürdünüz.

 ²¹Şu anda utanç duyduğunuz işlerden o dönemde sanki ne ürün topladınız? Onların sonucu ölümdür. ²²Ama şimdi günahtan özgür kılındınız. Tanrı’nın uşağı oldunuz. Bundan topladığınız ürün yaşam kutsallığıdır; sonucu ise sonsuz yaşamdır. ²³Çünkü günahın karşılığı ölümdür. Tanrı’nın bağışı ise Rabbimiz Mesih İsa aracılığıyla sonsuz yaşamdır.

 

RUHSAL YASA – YAŞAM RUHUNUN YASASI

 

Ruhsal Yasa Belirli Bir Süre İçindir 1-6

Ruhsal yasayı tanıyanlara söylüyorum kardeşlerim: Ruhsal yasanın insan üzerindeki egemenliğinin, insanın yaşam süresiyle kısıtlı olduğunu bilmiyor musunuz? ²Örneğin, evli bir kadın kocası yaşadığı sürece ona yasayla bağlıdır. Ama kocası ölürse, onu kocasına bağlayan yasadan özgür kılınır. ³Şöyle ki, kocası yaşarken başka bir erkeğe varırsa evlilik dışı cinsel bağlantıya girmiş sayılır. Oysa kocası ölürse bu yasadan özgürdür; başka bir erkeğe varsa da evlilik dışı cinsel bağlantıya girmiş olmaz.

 ⁴Kardeşlerim! Tıpkı bunun gibi, ölen Mesih’in bedeni aracılığıyla sizler de ruhsal yasa karşısında öldünüz. Artık başkasına –ölüler arasından dirilene– varmakta özgürsünüz. Bundaki amaç Tanrı’ya ürün getirenler olmamızdır. ⁵Bizler bedenin utandırıcı istekleri uyarınca yaşamaktayken, ruhsal yasanın etkilediği günahtan doğan utandırıcı istekler bedenimizin parçalarında ölüme yaraşan ürünü oluşturuyordu. ⁶Ama şimdi tutsak kılındığımız bağ karşısında ölmüş olduğumuzdan, ruhsal yasadan özgür kılındık; yazılı yasanın eski yolunda değil, Ruh’un yeni yolunda hizmet sunalım diye.

 

Ruhsal Yasa: Günahın